Księga I

Wspieraj mnie Muzo, jak ongi przed laty 
Wspierałaś Fredrę, kiedy poematy 
Pisał o piczce, sławiąc jej przymioty, 
Radząc jak można zdobyć wieniec złoty 
Jebura! Muzo, śpiewaj mi jak Fredrze, 
Niech pieśń twa w mózg mój się wwierci i wedrze, 
Niechaj całego uchwyci mnie w sidła, 
Abym przez Fredrę rzucone prawidła, 
e Sztuki Obłapianiaś czy też Pizdolonyz, 
Nowoczesnymi mógł opiewać tony. 
Gdy zechcesz milczeć jak Fredro bez ciebie, 
Dam sobie radę i niech pies cię jebie. 
Czego ci życzył i on, gdyz jak głupie 
Cielę milczała... ergo mam cię w dupie 
I już ubierać w poetyckie pienia 
Tę Nowoczesną sztukę chędożenia 
Zaczynam oto... Panowie i panie! 
Niech wszyscy wiedzą o tym, że jebanie 
To nieprzebrana wiedza, że to sztuka
Iluż to mężczyzn w chędożeniu szuka 
Jedynej tylko chwili, aby zmysły 
Móc zaspokoić, gdy zaś chuj obwisły 
Nie może więcej chędożyć, niestety, 
Do spierdolonej wstręt czuje kobiety. 
Ileż to kobiet, ach ileż, któż zliczy, 
Pragnąć dogodzić tylko swojej piczy, 
We własnych nawet myślach się nie przyzna, 
Że tylko chujem jest dla nich mężczyzna, 
Że cała radość w twardej, długiej pycie, 
A nikt nie myśli o tem, że współżycie 
Kobiet i mężczyzn, tej odwiecznej spółki 
Nie od jedynej zależy pierdułki, 
Że chodzi o to, aby on i ona, 
Czy kochankowie, czy też mąż i żona 
Zakuci w wieczne małżeństwa okowy 
Zawsze dla siebie mieli pociąg płciowy. 
Mężczyzno! Wiele zależy od ciebie, 
Gdy chuj twój mądrze i z perfidią jebie, 
Zawsze się cipka do niego przywiąże 
I choć przypadkiem przy tym zajdzie w ciążę, 
Jednak wspaniałych wciąż pomna chędożeń 
Nie będzie płakać: Ach, ze mną się ożeń! 
Jak czynią panny, gdy je rozprawiczy 
Głupi mężczyzna, lecz ci swojej piczy 
Użyczać będzie ciągle, bez ustanku, 
Choćby twą miała zostać utrzymanką! 
O! nie tak łatwo obchodzić się z piczą, 
Niełatwo zdobyć ją, choć zasadniczo 
Każdą poteczkę jednak można zdobyć. 
Tylko... znać trzeba przeróżne sposoby! 
Więc jeśli gust masz ku nietkniętej szparce 
Wsadzić kutasa młodej pensjonarce, 
By ją na fale życia popchnac szersze, 
Musisz na sztuki ją brać czy na wiersze, 
Lub jako malarz sławić wdzięki śliczne, 
Wmawiać, że ciałko ma fotogeniczne, 
Które do filmu, aż się całe prosi. 
Niechaj przy tańcu czuje, jak się wznosi 
Twój twardy kutas, gdy niby niechcąco 
Wasze kolana splotą się i trącą. 
Potem znów dużo o jej fotografii 
Mów, że nikt w świecie lepiej nie potrafi 
Oddać jej wdzięków wspaniałych na kliszy, 
Że takie ciałko nie mroków i ciszy, 
Lecz światła żąda i że bez zawodu 
Mogłaby zostać gwiazdą Hollywoodu; 
Gdyby swe światu ukazała piękno 
W podziwie wszystkie narody uklękną. 
Wtedy bądz pewny, żeś złamał jej serce, 
Wnet się u ciebie zjawi w kawalerce 
I po przedwstępnych słowach spyta skromnie 
Ach... co też sobie pan pomyśli o mnie? 
Wówczas już działać z tą skromną dziewczyną 
Może za ciebie... gramofon i wino. 
Do tanga śliczna muzyka ją skusi, 
Przy czym ci kutas twardo sterczeć musi 
Tak, aby czuła się jak pod sprężyną. 
Potem całusów parę, potem wino, 
Potem znów taniec, w którym cicho, skrycie 
Podrażnij trochę niechcąco jej cyce, 
To całą dłonią, to tylko palcami, 
Nóżkę jej ściśniesz między kolanami; 
Na dół prowadząc jej rączkę co w dłoni 
Wciąż dzierżysz, nagle przytkniesz chuja do niej
I wtedy... nie rób nic już z tego sobie... 
Zapyta ona A fe! Cóż pan robi? 
I... trzymać będzie już kutasa w ręce, 
Lub skromnie spuści oczęta dziewczęce, 
I rączkę cofnie, by za moment mały 
Niby przypadkiem, znowuż dotknąć pały. 
Wtedy już możesz, odważnie i śmiało, 
Choć delikatnie, rozebrać tę małą  
Choć już nie możesz powstrzymać swej pyty, 
Co chwila wpadaj w szalone zachwyty 
I mów jej Gdyby Srokowski cię mała 
Zobaczył, zanim napisał Kult ciała, ‘Kult
Byłby w wspanialsze słońce ubrał formy. 
Tymczasem zdejmij dziewczęce reformy 
I gdy ustami wśród drobnych utarczek 
Podrażnisz szyjkę jej świeżą i karczek
Zdejmij koszulkę! Gdy ją w całej krasie 
Nagości ujrzysz, pomyśl o kutasie! 
Szelki rozepnij nieznacznie, by spodnie 
Nie gniotły chuja, aby mógł wygodnie 
Przez otworzone jednym szybkim gestem 
Guziki, cipce zawołać: tu jestem. 
Wtedy najczulsze szepcąc zdania, 
Nie zostaw chwili do opamiętania 
Lecz całuj, całuj ją całą jak wściekły, 
By pocałunki paliły ją, piekły. 
Usta i oczy, okolice brzuszka
Leciutko przy tym nadgryzaj jej uszka 
Bo są kobiety, co dla tej pieszczoty 
W ogień by poszły, w czasie tej roboty 
Pomnij byś twardą i sterczącą pałką 
Wciąż się katulał po jej nagim ciałku. 
Potem, gdy cała będzie już jak wrzątek, 
Ustami zbliżaj się do jej cycątek 
I tu zatrzymaj się długo. Dokoła 
Wędruj ustami, tak jak krąży pszczoła 
Dokoła kwiatu, zanim jej użyczy 
Kielich najsłodszej wspaniałej słodyczy. 
Wszędzie zatrzymuj się na moment krótki, 
Lecz gdy różowe wezmiesz w usta sutki 
Pomnij, że one właśnie są kielichem 
Dającym słodycz, więc w natchnieniu cichem 
Ssij je namiętnie i długo, czasami 
Najdelikatniej gryząc je zębami. 
Nie myśl, że wtedy w tej rozkosznej męce 
Mają bezczynnie spoczywać twe ręce. 
Jedną podtrzymuj całowane cyce, 
Mnij je i głaskaj, drugą poślij skrycie 
Tam gdzie figowy liść noszą aniołki. 
Wplataj palcami się między kędziorki, 
Które skrywają cipkę pensjonarki, 
I wskazującym palcem zwierzchu szparki 
Zacznij poruszać! Wtedy twa bogini 
Bez namawiania sama tak uczyni, 
Aby twój kutas znalazł się w jej ręku, 
Tarmosić zacznie nim silnie panienka, 
Więc bacz gdy czujesz, że sperma już goni 
Z jajec, byś wyrwał go wtedy z jej dłoni, 
I się nie spuścił przedwcześnie za chwilę 
Jej rączka sama wróci ku twej żyle. 
A teraz, kiedy przepyszne jebanie 
Masz zapewnione, gdy już czeka na nie 
Jej drżąca piczka... Tu się cała sztuka 
Zaczyna: Bo jeśli tytułu nieuka 
Nie pragniesz zyskać, a chcesz tę dziewczynę 
Nie raz chędożyć, kwadrans czy godzinę, 
Lecz chcesz by twoją została kochanką, 
Nie myśl tym razem jeszcze o... jej wianku. 
Choćby ci kutas wściekał się i palił, 
Głupiec na pannę cielskiem wnet się wali 
I już nie bacząc czy płacze, czy krzyczy 
Jego bogdanka, cipkę rozprawiczy. 
I cóż za korzyść? Gdy do wąskiej szpary 
Wejdzie od razu kutas dużej miary, 
Dziewczę nabierze wstrętu choćby z bólu 
Do dalszych pieszczot. Ci co tak pierdolą 
I z psychologią wcale się nie liczą, 
Niech pożegnają się z tą młodą piczą. 
Pójdzie już ona pod innego chuja, 
Co namiętności lepiej w niej rozbuja! 
Ty zaś gdyś mądry, wiedz o tym mój panie, 
Że skarbem kobiet bywa zaufanie. 
Kiedy dziewica ciebie się ni boi, 
Kiedy ci ufa, choć czuje, że stoi 
Kutas ci ciągle, kiedy wie tym samym, 
Żeś ni brutalem nie jest ani chamem, 
Że jej nie gwałcisz, chociażbyś mógł zgwałcić, 
Wtedyś ją zdobył naprawdę! Już kształcić 
Możesz ją dalej w miłości arkanach, 
Aż przewertujesz calutki almanach  
Kiedy po pierwszym seansie do domu 
Przyjdzie to dziewczę, ni hańby, ni sromu 
Nie będzie czuło, ni wstydu, ni żalu, 
Przeciwnie, myśli jej ciebie pochwalą, 
Jaki on grzeczny, rycerski, przymilny
Ach, ileż w sobie on woli ma silnej, 
Że mnie nie zgwałcił, choć mu pyta stała, 
Ach gdybym była tak przedtem wiedziała, 
Że nie koniecznie mężczyzn bać się trzeba, 
I że nie każdy pragnie zaraz jebać, 
Byłabym przedtem już była u niego
Ileż rozkoszy może być bez tego 
Rozprawiczania, jak je pospolicie 
Zowią mężczyzni... jak przykrym jest życie! 
Dumna więc z tego, że dotąd prawiczką 
Jeszcze została... i bawiąc się piczką, 
Zasypia pewna, że od niej zależy, 
Kiedy ci odda ją i śni, że dzierży 
Twego twardego kutasa w rączętach. 
Tymczasem ty już trzymasz ją w swych pętach, 
Bo po raz drugi już zupełnie śmiało 
Przyjdzie do ciebie, jakby rozumiało 
To samo przez się! Wtedy rozbieranie 
O wiele łatwiej już pójdzie, lecz dla niej 
Miej niespodziankę (zawsze coś nowego 
Lubią kobiety) więc się do gołego 
I ty też rozbierz! Tym razem już więcej 
Całuj jej cyce, mocniej i goręcej, 
A ułożywszy ja na miękkim łóżku, 
Chujem wciąż głaskaj ją po udach, brzuszku, 
Baw się jej jędrnym jedwabistym zadkiem, 
Niby nie widząc jak ona ukradkiem 
Przez palce pytę twoją podgląduje. 
Dla młodych dziewic zawsze bowiem chuje, 
O których każda mila myśli, czyta, 
To wielka nowość terra incognita. 
Tymczasem palce twoje jak klawisze 
Niechaj w grę nerwów przemieniają ciszę 
Jej dziewczęcego ciałka, niech po plecach 
Jeden przejeżdża, co strasznie podnieca, 
Drugi niech merda u cycątek sutka, 
A ten od pleców, co bawi tam krótko, 
Niechaj po udach dreszcz rozbudza słodki 
I powolutku zbliża się do potki, 
Która rozwarta trochę już w tym czasie, 
Mazy bez przerwy o twoim kutasie. 
Chuj niech wciąż szturcha jej rozwarte nózie, 
Usta miej wtedy wtłoczone w jej buzię 
I wiedz (bo nie wie o tym tylko ciołek), 
Że męski język to nie martwy kołek, 
Lecz wielki sztukmistrz, co wielkie usługi 
Niesie w miłości, to prawie chuj drugi, 
Jak drugą cipką są wargi niewieście, 
Więc niechaj język podniebienie pieści 
I pośród tego rozkosznego scherca 
Niech się jej w buzię wciąż wkręca i wwierca, 
Niechaj koniuszkiem swawolnie, poważnie 
Na przemian wargi w jej buzi podrażni. 
Kiedy się wbije zdaje się dzieweczce, 
Że to już kutas siedzi w jej poteczce. 
I coraz głębiej wbija się do szparki, 
Gdy zaś łaskocze wargi wtedy ciarki 
Przechodzą pannę na myśl przewspaniałą, 
Jaką by rozkosz miało młode ciało, 
Jaki by moment przeżyło szczęśliwy, 
Gdyby twój język szorstki i ruchliwy 
W taki sam sposób... ach tu aż dziewica 
Przestaje myśleć, ogniem palą lica. 
I znów się piczka troszeczkę rozchyli, 
W najdogodniejszej tej dla ciebie chwili 
Rozłóż jej nóżki i twardym kutasem 
Łaskotaj wargi jej cipki, a czasem 
Na chwilę tylko i to całkiem płytko 
Udaj, że wjeżdżać chcesz już w głąb swą pytką, 
Lecz wnet się cofnij, bo lepiej w gościnę 
Być zaproszonym, niż zdziwioną minę 
U gospodarza widzieć, co się wzburza 
Że nieproszony intruz wpadł jak burza! 
Najlepsza rozkosz, gdy się jej pomału 
Zażywa, więc też choć Ach, bierz mnie całąś, 
Usłyszawszy z ust jej, nie jeb tej poteczki. 
Lepiej się poświęć i spuść do chusteczki, 
Co w pogotowiu leży pod poduszką. 
Nie przestań jednak bawić się dziewuszką, 
Gdy chuj ci zmięknie, przeciwnie, nachalniej 
Pięść ją i całuj. Idz do umywalni, 
Potem na chwilę i pytkę caluśką 
Wymyj dokładnie, gdy zaś z czystą kuśką 
Wrócisz do łóżka, niby wyczerpany 
Na wznak się połóż... jest to podstęp szczwany, 
Gdyż teraz rola się zmienia i ona 
Całować zacznie ciebie, zadziwiona 
Na chuja zerkać będzie, co się stało, 
Że nagle wszystko tak dziwnie zmalało! 
Że tak się nagle pokurczyła pyta, 
Co taka twarda była, wyśmienita. 
I zachwycając się twoją budową 
Zacznie całować miejsce to i owo. 
A że wciąż silnie rozdrażniona będzie 
Szepnie ci czule Całuję cię wszędzie. 
Teraz nareszcie wyjaśnić mi trzeba, 
Dlaczegom dotąd nie radził ci jebać! 
Nie sztuka zdobyć samą tylko piczę, 
Lecz sztuka wszystkie uzyskać słodycze 
Kobiece, wszystkie są miliony warte. 
Otóż wśród kobiet przynajmniej trzy czwarte 
Bez względu na ich klasę czy też nację, 
Mają wrodzoną już predestynację 
Ustami pieścić całego kutasa. 
We Francji zwłaszcza kobiet cała masa 
Ten kult uprawia, tam więc też kobietki 
Są mistrzyniami tak zwanej minetki. 
O śliczna sztuko minetki, gdyś chuju 
Raz poznał co to znaczy, gdy całują 
Całego ciebie usta białogłowy, 
Wściekać się będziesz z radości... Wymowy 
Tych pieszczot pióro żadne nie jest w stanie 
Oddać! Zadaniem twoim jest mój panie, 
Gdy chcesz je poznać (sekret ci tu zdradzić) 
Trzeba raz tylko pannę doprowadzić 
Do tego, aby choćby się wzdragała, 
Z początku tylko raz pocałowała 
Twą kuśkę, którą poprzednio się godzi 
Wymyć w kolońskiej najdokładniej wodzie. 
Resztę już zostaw najzupełniej śmiało 
Jej intuicji kobiecej. Pomału 
Całując ciebie całego wśród chuci 
Żądz rozbudzonych, jej buzia powróci 
Do twego chuja, strasznie się zadziwi, 
Że tym całusem zmarłego ożywi. 
W jej buzi, w oczach, chuj zmięty wyrośnie, 
Więc go całować będzie tym radośniej. 
Jakiż to moment będzie dla niej miły, 
Gdy pod ustami poczuje jak żyły 
Pęcznieją ciągle i jak pyta żywa 
Sama się pręży i rozkosznie kiwa 
Różową główką, co ma w środku dziurkę. 
Już teraz sama ściągnie w dół tę skórkę, 
Co koniec chuja tak miękko otula 
I o policzek pytę wykatula, 
Sama też będzie na różne pomysły 
Wpadać, by kutas nigdy nie był zwisły 
(I wtedy nigdy też on ci nie uśnie), 
To go ustami lekko tylko muśnie, 
To znów w miłosnym upojeniu dzikim 
Dokoła główki przejedzie językiem, 
Przyczem jej rączka coraz bardziej mądra 
Zsunie się niżej i popieści jądra. 
Wtedy się spuścisz, chociaż byłeś głazem, 
Lecz nigdy nie spuść się za pierwszym razem 
Do ust dziewczynki! W momencie krytycznym 
Ucieknij z buzi z szlochem spazmatycznym. 
A jeszcze kiedy będziesz tłumił szlochy, 
Niewieści umysł ciekawy jest i płochy 
Już będzie myślał: co też to tam było? 
A może właśnie byłoby mi miło 
Trzymać go wtedy w ustach, gdy speszony 
Uciekł? Choć ładnie było z jego strony, 
Że delikatnie cofnął się. Nauka 
Skończona, końca odgadnąć nie sztuka 
Za trzecim razem już jej buzia mała 
Z chuja, jak cukierek, spermę będzie ssała. 

Księga II 

T e wszystkie rady tylko się do piczek
Stosują młodych, naiwnych prawiczek. 
Jeśli zaś zdobyć chcesz wianek niewieści 
Panny, co lat ma około trzydzieści, 
I co o wszystkim na pamięć wie wiele, 
Tę brać już musisz nie na duperele, 
Poezje, artyzm, zawracanie głowy, 
Lecz na poważne, celowe rozmowy.
Tej zacofanej pannie tłumacz przeto, 
Że nigdy nie chciałbyś zostać kobietą, 
Że my mężczyzni nieograniczoną 
W miłości wolność mamy, i że żoną 
Dopiero panna musi zostać, aby 
Miłości poznać przecudne powaby, 
Że życie dziewcząt musi być przeklętem, 
Gdy każą czekać jej z temperamentem. 
Aż mąż się zjawi! Że w wdzięki bogata 
I krwią kipiąca, nieraz długie lata, 
Czeka daremnie tęskniąc nieustannie 
Ach, gdybym panną byłś Tak mów tej pannie  
Najmłodszych lat bym nie zmarnował wcale 
Jeszcze tam znajdzie się w niej jakieś aleś, 
Lecz już przyznała tobie rację w duszy, 
Już, choć się burzy, i w niej coś się kruszy 
A nuż się nigdy nie doczekam męża? 
Pomyśli sobie i wnet przezwycięża 
Swą dawną skromność. Podczas jej wahania 
Niech twa wymowa czary jej odsłania 
Cudnej miłości. Słów pięknych nie żałuj 
A przytem tul ją i całuj i całuj. 
A gdy obejmiesz ją, niech dobrze czuje, 
Że warto z twoim zapoznać się chujem. 
Niech stoi ciągle, kiedy ją przyciskasz, 
Na tym nie stracisz nigdy, jeszcze zyskasz. 
W tym bowiem wieku panna jest jak słoma, 
Chuj twój zaś iskrą, gdy pieszczot łakoma 
Czuje tę iskrę pod sobą, już płonie. 
Stęskniona cipka tęskni i lgnie do niej. 
Pamiętaj o tem, że ma lat trzydzieści, 
Że kilkanaście lat już się w niej mieści 
Za męskim członkiem straszne pożądanie, 
Że wprawdzie kutas jest nowością dla niej, 
Bo przez wstyd cipki mu swej nie oddała, 
Lecz o jebaniu masę już słyszała; 
Wie przecież dobrze od swych koleżanek, 
Jakim jest jednej mąż, drugiej kochanek, 
I ile razy który, którą pieści, 
Tak łatwo wierny jest umysł niewieści 
Że jedna drugiej wierząc w przyjaśń wielką, 
Skrycieś wyjawi tajemnicę wszelką, 
Tej pannie przeto, nie samą mądrością 
Imponuj, ale najbardziej męskością. 
Niech ciągle chuja czuje ta panienka, 
Mów, że ją ciągle nosiłbyś na rękach, 
Że twych rywali siekałbyś, szatkował, 
Że wciąż byś pieścił ją i wciąż całował. 
Gdy trochę zmięknie z całkiem skromnym gestem 
Pod jakimkolwiek zaproś ją pretekstem 
Do pomieszczenia swego, powód płytki 
Może być całkiem, niby masz zabytki 
Jakieś po dziadkach: wazę, porcelanę, 
Czy coś innego, sposoby to znane, 
Ale konieczne, to pewne jest bowiem, 
Że oglądanie ani jest jej w głowie, 
Że wie dokładnie co jej proponujesz. 
I gdy dojrzała już się wtedy czuje, 
Aby móc ulec (o czem i ty panie 
Masz chyba przedtem wyrobione zdanie), 
Przyjdzie do ciebie! Wówczas już jej ciało 
Do ciebie pewnie będzie należało, 
Gdy próg przekroczy Już jakbyś ją jebał, 
Lecz i tu wiele ostrożności trzeba, 
Gdyż ją traktować musisz i jej szparkę 
Tak jak młodziutką całkiem pensjonarkę, 
O której w pierwszym czytałeś rozdziale. 
Zapomnij wtedy o dzikim zapale, 
Nie bądz gwałtowny, za męski, za szybki. 
Za pierwszym razem jej stęsknionej cipki 
Nie rozprawiczaj, niechaj jeszcze pości, 
A gdy kutasa już w rzeczywistości 
Nie z opowiadań pozna... jaki długi 
Twardy i piękny, nawet już w dzien drugi, 
Przyjdzie do ciebie... wtedy już nie czekaj, 
Tylko ją pieść, całuj, troszkę niby zwlekaj, 
Lecz że się wściekać będzie już jej picza, 
Najdelikatniej piczę rozprawiczaj. 
Ona już sama, wstydliwie, pomału, 
Szepnie ci czule ach, ach, bierz mnie całąś. 

Księga III 

Jeszcze jest w końcu kobiet trzy rodzaje. 
Z tymi się jednak radę łatwiej daje. 
Przeważnie z nimi bywa proces krótki, 
Są to: mężatki, wdowy i rozwódki. 
Zacznę od pierwszych, bo to najtrudniejsze, 
I z wszystkich kobiet najniebezpieczniejsze, 
Jako że w trójkę flirt jest zwykle przykry. 
Tu trzeba prawo stosować mimikryś 
Jak u owadów, ten sposób, mój panie, 
Sposób wspaniały  to... upodobanieś 
Polega na tym, że kiedy już spotkasz 
Mężatkę, której przewspaniała potka 
Podoba ci się w myślach, gdy ją jebać 
Pragniesz koniecznie, na gwałt, wtedy trzeba 
Zmienić się całkiem, aż do niepoznania. 
Musisz jej wszelkie znać upodobania, 
Zwyczaje, gusty, marzenia, nawyczki, 
Ile mniej więcej trzeba dla jej piczki 
Namachów machnąć i wszystkie zwyczaje 
Przejąć na siebie, niechaj jej się zdaje, 
Że nie istnieje na świecie mężczyzna, 
Który tak na niej dokładnie się wyzna 
Jak ty, że wspólne macie wszystkie gusta, 
Że ją oceniasz (kobieta jest pusta 
Każda), że rację przyznasz jej co rzadko 
U mężczyzn bywa i w każdym wypadku 
Wierz jej, że mąż jej nie rozumie wcale, 
Kochaj jej koty, kapelusze, szale, 
Kobiety tego słuchać bardzo rade, 
Potrój w jej mężu każdą małą wadę, 
Którą u niego spostrzegła i tobie 
Opowiedziała, wzdychaj przy tem sobie, 
Aby myślała, żeś ty inny zgoła... 
Mów, że pracować chciałbyś w pocie czoła 
Jak chłop u pługa, jak byk, czy też wałach, 
By ona wszystko u stóp swoich miała! 
O przyjaciółkach jej, tak chytrość każe, 
Mów, że we wszystkim nie jest im do twarzy 
I mów, (choć nieraz bierze cię cholera) 
Że tylko ona z gustem się ubiera. 
W ten sposób jeno bardzo zatwardziała 
Mężatka nabrać by ci się nie dała. 
Są to wyjątki, a tych bardzo mało, 
W małżeństwie przecież szybko z ideału 
Mąż się zwyczajnym staje śmiertelnikiem, 
Wady ma każdy, i on ma pewnikiem, 
Lecz te co przedtem nieznaczne się zdają, 
W małżeństwie szybko się wyolbrzymiają 
I wnet w pożycie wprowadzają zamęt. 
Choćby największy mąż miał temperament, 
Nie będzie jebał co dzień własnej żony, 
Musiałby bardzo być ograniczony 
Lub niewybredny, gdyby na obiedzie 
Proszonym, zawsze brał na przykład śledzie, 
A pozostawił szynki czy sardynki. 
O chuja proszą się śliczne dziewczynki 
I obiecują dać rozkosz bez miary, 
A on ma wkładać go do jednej szpary? 
Gdyby zaś nawet ochoty nie zdradzał, 
Ograniczona jest kutasa władza. 
Gdy wręcz przeciwnie, cipka rozbudzona 
Zawsze i wszędzie jest nienasycona. 
Jeśli zaś twoja wybrana mężatka 
Tęskni za chujem, bo jej mąż nie zatka 
Codziennie piczki lub by choć bez zdrady 
Odkrywa w mężu swym przeróżne wady, 
A w tobie widzi ideał, sumienie 
(Które u niewiast nie jest w wielkiej cenie) 
Łatwo oszuka i wnet będzie twoja. 
Jeśli mężatkę masz już w swym pokoju, 
Nie stosuj mojej poprzedniej metody, 
Tej do prawiczek, pensjonarek młodych; 
Kiepem byś został, a to przykro przecie, 
Nie przyszła by już nigdy za nic w świecie 
Znowu do ciebie, zowiąc cię idiotą. 
Wiedz, że jedynie przyszła do cię po to, 
Abyś ją jebał, że innych zamiarów 
Nie miała Jebał tak jak pułk huzarów, 
Jak byk, jak ogier. Gdy więc próg przekroczy, 
Możesz jak wariat, jak dziki przyskoczyć, 
Wpół ją uchwycić, wbić się w usta, w wargi, 
Nieczuły wcale na fałszywe skargi: 
Com ja zrobiła?... Co pan myśli sobie! 
Całuj ją strasznie i pieść cyce obie, 
Ale przez suknie... Jest wielka różnica 
W postępowaniu tu, a przy dziewicach. 
Prawiczka, jeśli już próg twój przestąpi, 
Oglądać ciałka tobie nie poskąpi, 
To dla niej nowość, coś jak u bachora 
Z przeciwną płcią zabawa w doktora, 
Albo zabawa druga: W tatę mamę, 
Kiedy się dzieci pozostawi same. 
Mężatka jeszcze niby z swem sumieniem 
Walczy, chce gwałtem, abyś miał ją w cenie, 
Więc też na pózniej zostaw rozbieranie. 
Kutasa widzieć, to nie nowość dla niej. 
Ty wolisz także wpierw jebać niż patrzeć, 
Szepcąc jej w uszko słówka jak najrzadsze, 
I wciąż całując oczy, usta, uszka, 
Nieznacznie zbliżaj się ciągle do łóżka. 
Ona nie powie na to nic, bądz pewny, 
Całusów dając tobie deszcz ulewny, 
Potem od razu ją przewróć na łożę, 
Lub na kanapę, co wygodniej może, 
Suknia do góry, spodnie na dół, szybko, 
Minutę tylko pobaw się jej cipką 
I jeb jak wściekły, jeśli zaś mój miły 
(A to potrzeba) masz ku temu siły  
Gdy raz się spuścisz nie wyjmuj kutasa. 
Niech ci nie mięknie całkiem, lecz niech hasa 
Dalej w poteczce, niech zostanie w środku, 
Aż znów stwardnieje i obracać potkę 
Zacznie na nowo wówczas z spermy strugą 
Nową poczekać możesz bardzo długo; 
Jeśli poczujesz, że już z jąder goni, 
Wyjmij kutasa i przytrzymaj w dłoni  
Potem znów wracaj i wal z całej siły  
Dla dziewic krótki stosunek jest miły, 
Bo jest bolesny, lecz dla doświadczonych 
Cipek najlepszy byłby nieskończony.  

Księga IV 

Zostały jeszcze rozwódki i wdowy. 
Z nimi najłatwiej u nich chleb gotowy. 
Jak stare jakieś powiada przysłowie, 
Łatwiej jak innym zawrócić im w głowie. 
Jeśli w dodatku twa piękna wybrana 
Jakiś czas dłuższy nie była jebana, 
Łatwo ją zdobyć, każda bowiem potka, 
Gdy już dostała raz chuja do środka, 
Tęsknić już będzie za nim całe życie, 
Zawsze o twardej marzyć będzie pycie. 
Wyjątek tylko stanowią kobiety, 
Które to, zdarza się nieraz niestety, 
Głupcy mężczyzni do chuja zrazili. 
W najsubtelniejszej bowiem właśnie chwili 
Dla kobiet, w nocy poślubnej jak chamy 
Rozprawiczali brutalnie swe damy, 
Brudząc nikczemnie szaty ideałów, 
Jakby w małżeństwie czasu mieli mało, 
Aby swe żony nauczyć tęsknoty 
Za męskim członkiem, tu nie mówię o tych, 
Gdyż te zrażone są na całe życie, 
Lecz inne wszystkie marzą o tym skrycie, 
O tęgich chujach, które by jebały 
Samotne cipki ich przez żywot cały. 
Przy wdowach przeto, jako też rozwódkach, 
Nić się sympatii bardzo łatwo utka, 
I choć mimikryś także trzeba prawo 
Stosować do nich, lecz z jebania sprawą 
Najmniej się zawsze miewa ceregieli 
Ze wszystkich kobiet, czasem tylko strzeli 
Którejś do głowy, aby się opierać, 
Myśl taka jednak nigdy nie jest szczera, 
Ni długotrwała, zawsze chuj ją nęci, 
Bo jej poprzedni pozostał w pamięci. 
Grożą ci wprawdzie, lecz wyjście możliwe 
Masz jeszcze, żadnej bowiem nieszczęśliwej 
Wtedy już nie ma, przeciwnie, ty schnącej 
Z tęsknoty cipce, w sprawie tryskającej 
Przyniosłeś szczęście.  

Morał  

Najważniejsza rada, 
Którą na koniec dlatego wykładam: 
Nie chodz do kurwy, chociażbyś z pragnienia 
Usychał, tego czarciego nasienia 
Unikaj zawsze, choćby kapucyna 
Przyszło ci urżnąć, z nimi nie zaczynaj. 
Wiedz, że kloaką jest kurewska potka, 
Że chuja wsadziłbyś jak do wychodka, 
Bo każdy, nawet najwstrętniejsze chuje, 
Jak do kanału, z chuja do niej pluje, 
A chuj twój godny jest chyba salonu. 
Jakżebyś potem mógł puścić się z żoną 
I do jej czystej, rozkosznej poteczki 
Wsadzać brudasa, co z śmierdzącej beczki 
Pił świńską rozkosz. Z tej ohydnej misy 
Wyniesiesz trypry, szankry, syfilisy, 
I jako człowiek będziesz upodlony. 
Czy dla kochanki, czyli też dla żony  
Tak dla mężatki, jak dla wdowy, panny, 
W czystości chowaj chuja nienagannej, 
Myj więc go co dzień, by się ser nie tworzył, 
A będziesz zdrowo i długo chędożył. 

Wróć na Początek